Öylesine bir şeyler

Şairin kalemi yarasının üstüne
İnip çıktıkça düşünceleri
Girer birbirine anılar ve tüm bildikleri
Kalem yaranın üstüne üstüne
Gider ve gelir beşik gibi
Sarsar kulakları ve gözleri
Hiçbirisi bilmez ki
Şairler şiirle doğar
Acı çekmekle yükümlüdürler
İnsanlık adına çamura batar
Ve yine onlar adına kadim güzellikleri dillendirirler