-Bu dünyanın sonuna doğru yürüken hep birlikte, el ele tutuşsak daha mı az üşür, daha çok mu gülerdik? Yerden yükselen her çiçeğin heybetine takılıp kalan bir çocuk görsek ve ona özensek, canımızı sıkan birilerini affetmeyi düşünebilsek, her birimiz ama her birimiz olabileceğimizin en iyi olmaya karar versek, bu dünya daha mı güzel bir yer olurdu sanki?
-Yaptığın vahşeti bir kurala bağlayınca vidanın rahat eder. Sanki o kural kaybettiğin onurunu sana iade eder. Aslında o onuru asla kazanmamak üzere kaybetmişsindiğr. Çünkü kurduğun kuralların sistematiği eyleminimeşrulaştırdıkça sen yanlışını görme şansını kaybedersin. Ahmaklık da aptallık ve düşünmemek kadar onursuzdur. Bunu sakın unutma!
- Bildiğin hiç bir şey sana zevk vermediğinde yeni bir şey öğrenmek istersin.
- Ne yaşadığının bir önemi yok. Bundan ne anladığının bir önemi var!
- Kalemler tükenmez, satırlar da bitmez olsa, yazacaklarım bir gün olsun biter miydi yaşamım sonlanmadan?
0 yorum:
Yorum Gönder