Gölge

sarıldım saçları kömürden bir çocuğa
kucağımda bir anda karanlık gölge oldu
sonra ışıklar yandı
baktım yok oldu
sonra yeniden dedim
görmek istiyorum bu düşü
söndür ışığı ey gölge
kapansın karanlıklar üstüme
sen ve karanlık kolların sarsın beni yalnızca bu gece
güzel parlak bir siyah taş vardı elimde
al dedim ona al
bak dinle
taşı kulağına götürdü gölge
baktı taş ses çıkarıyor
içinden 'tık, tık' bir ses geliyor
gölge şaşkın baktı bana
dedim ona
sana verdiğim kalbimdir
iyi sahip çık ona karanlığınla...