Kalemimin ucunu açtım,
Elimdeki bohçayla yola çıktım.
Bir ağacın kenarında,
Bohçamın içine baktım.
Bir dedim, iki dedim,
Kelimeler döküldü bohçamdan...
Aktı gitti toprağın yarıklarından.
Baktım ki, bohça boş;
Teselli olsun diye kendiliğimden,
Sıkma canını dedim:
Azık mı yok sana cümlelerden?
0 yorum:
Yorum Gönder