Arkadaşlar, kardeşler, okuyucular ve okumaya heves edip de bir türlü beni okumaya fırsat bulamayanlar,
Hepiniz benden bir yılbaşı yazısı bekliyordunuz sanırım. Ne zaman bu blogu kapatmaya kalksam içinizden biri kalkıp; ama dediklerin içimize işliyor, kulağımıza küpe oluyor, seninle okuyup birlikte düşünüyoruz, burayı kapatırsan biz kimi okuyacağız, diyor. Her seferinde 'kıyamayıp' vaz geçiyorum burayı kapatmaktan. Ve her seferinde daha bir azimle dönüyorum yazmak için.
Blogla olan geçmişim çok ilginçtir. Hep yazardım; hayatım boyunca, diğer bir deyişle kendimi bildim bileli yazdım. Yazı kaçamadığım bir eylem oldu benim için. Nedendir bilmiyorum, yazmak beni ölüme de yaklaştırdı, ölümden de kurtardı. Yazmak bana çok şey verdi. Bu blogu yazmaksa bana yeni bir üslup kattı. Birilerine gerçekten 'hitap ederken' buldum kendimi. Okunmadığımı sanırken, birisi çıkıp güzel bir yorum yazarak varlığını hissettirdi. Ya da beni daha yakından tanımak için gerçek hayatta iletişime geçti. Böylesi bir ilgi beklemiyordum; itiraf etmeliyim.
Bir arkadaşımın, 'Güzel yazıyorsun, sen de bir blog açsana' demesi üzerine başladığım bu macera beşinci senesini bitirip altıncı senesine girerken, beni okuduğunuz, güzel sözlerinizi esirgemediğiniz, en karamsar veya en mutlu anımı paylaştığınız için her birinize tek tek teşekkür etmek istiyorum. Benim gibi, bütün insanlıkla hesaplaşma içinde olan birinin tahmin edersiniz ki, o kızdığı insanlık tarafından destek aldığını görmesi şaşırtıcı bir şey. Özellikle bu kadar nefret doluyken, nefretimi, hüznümü, sevincimi veya acımı paylaşabileceğim 'tanımadıklarımın' olacağını bilemezdim.
Öyle pek göz önünde olmayı sevmeyen biriyimdir. O nedenle gerçek ismimle yazmaktan kaçınıyorum. Kendimi ifşa etmekten, hayatımın 'gerçek' ayrıntılarını paylaşmaktan sakınıyorum. Çünkü gerçekliklerin, gündelik hayatın ve ayrıntılarının, düşünsel olguları boğabileceğini ve esas görülmesi gerekenlerin anlaşılmaktan uzakta kalmasına neden olabileceğini düşünüyorum. O nedenle, kendimi açığa çıkarırken, suretimi ve ismimi özellikle gizliyorum. Ama bu bana farklı bir gizem kattığından yaptığım bir şey değildir kesinlikle. Kendimden ziyade düşüncelerime ve düşünebileceklerime, insan olmaklığımın aşamalarına değer verdiğim için 'isimsizce' yazmaktayım. Bu böyle biline...
Kiminiz okurken gülümsüyor, kiminiz sinirle doluyordur belki. Bilmem neler hissediyorsunuz? Yeni yılda kendiniz ve dünya için neler istiyorsunuz? Belki şans, belki para, belki aşk istiyorsunuz. Ama ben kendi adıma daha çok kitap okumak ve daha çok kaşlarımı çatmak istiyorum. Çünkü bütün bir insanlığa yardım etmemin yolu okumaktan, yazmaktan ve düşünmekten geçiyor benim için.
Gerçek hayatta çok kolay biri olduğumu iddia edemem. Hatta gördüğüm yanlışlıkları insanların yüzüne çarpmayı sevdiğim için, çok arkadaşım olduğunu bile söyleyemem. Açıkçası beni anlamayan bir sürü insanla çevrili olmaktansa, beni olduğum gibi görüp seven ve yargılamayan bir sürü hayvanla etrafımın çevrili olmasından çok daha mutlu olurum. Bunu da insanların yüzüne söylediğim için sanırım, isteyerek veya istemeyerek, bu asil olduğuna inandığım dürüstlüğümle çok kalp kırmışımdır. Yapacak pek bir şey yok, insan kendi kişiliğine karşı çıkamıyor. Kendime isyan etmeyi başarsam bile, doğrunun tarafında olup yanlışları haykırmaktan asla kaçamıyorum. Ne yapayım, ben böyleyim...
Adaleti sağlamaktır her zaman dileğim. Hani 'hayattaki amacın nedir senin?' diye sorsanız bana, her saniye ama her saniye adaleti ve eşitliği sağlamak ve insanı kendi doğasıyla uyumlu hale getirmek olduğunu söyleyebilirim. Bu nedenle, onlarca yıl önce tanıştığım Anarşizm benim için gerçek bir düşünsel yuva olmuştur. Hani edebiyatıma bir isim vermek gerekirse, Anarşist bir edebiyat denmesini isterim. Sözünü sakınmayan, düşlerini unutmayan, insan olmanın getirdiklerinden haz kadar acı duyan bir edebiyat olmasını isterim yazdıklarımın. Çünkü ben böyle bir insanım. Yazacaklarım da benim gibi olacaktır. Tıpkı sizin, ancak kendi aklınızca yaşamanız gibi, bende ancak kendi aklımca konuşabilirim. Değil mi ama? Siz kimseniz o'sunuzdur, bundan dolayı sizi yargılamak mümkün müdür?
Bu soru yıllarca kafamı karıştırmıştır. Acaba birisi salak olduğu için salaklıkla suçlanabilir mi? Ama zaten salaktır, zavallıdır, onu kendi olmakla suçlamak anlamsız olmayacak mıdır? Bu sorunun cevabını hiç bir zaman bulamadım. Ama bulmayı çok isterim. Birini yargılamadan anlamanın yolu, benim düşündüğüm gibi yalnızca Anarşizmle mi mümkündür? Yoksa Anarşizm de diğer bir çok insan bilgisi gibi yargılara ve yargılamaya mı gebedir? Hem de, tam da bu yargılamalara karşı çıkmak için doğmuş olmasına rağmen?
Kafam her zamanki gibi milyonlarca soru ile dolu. Her zamanki gibi dolu dolu okuyup düşünüyorum. Ve bu dünyada 'anlamanın, bilmenin' sonunun bir türlü gelmeyeceğini görüyorum, her elime aldığım yeni kitapta. Ve bazen lanet ediyorum, aklımın sınırlarına, insan olmanın sınırlarına. Ama yapacak bir şey yok. Varlık bize meydan okumuş, biz dünyaya gelirken ancak bu sınırlar içinden anlayacakların ve yapacakların üzerinden seni kabul edecek olan bir doğa ananın karşındayız... O ki, seni yalnızca 'sen' olduğun için sevecek olan doğa ana... Seni muhteşem kainatın muhteşem bir parçası olarak kucaklayacak olan doğa ana... Seni 'sen' olduğundan, insan olduğundan ve sınırlarını keşfetmenin acısıyla acizliklerinin üzerinde yükselmekten utanırken kucaklayacak olan doğa ana...
Yeni bir yıl geliyorsa usulca, sözler verelim hep birlikte doğa anaya...
Ve son olarak yeni senede gök yüzünün yedi rengini yüzümde ve yazılarımda birleştirmem için bana ilham veren doğa anaya şu sözleri vererek yeni bir seneye başlamak istiyorum izninizle:
1) Yeni senede daha çok okuyacağım.
2) Yeni senede daha 'iyi ve doğru ve hatta dosdoğru' bir Anarşist olacağım.
3) Yeni senede hayvan hakları için daha çok mücadele edeceğim.
4) Yeni senede doğayı daha çok seveceğim ve anlamaya çalışacağım.
5) Yeni senede yarım bıraktığım hikayeleri ve romanımı bitireceğim.
6) Yeni senede daha cesur ve açık sözlü olacağım.
7) Yeni senede her zamanki gibi bildiğimden asla şaşmayacağım.
8) Yeni senede daha çok metal müzik yazısı/metal müzik albümü yorumu yazacağım.
9) Yeni senede yaptığım besteleri burada sizlerle paylaşacağım.
10) Yeni senede daha çok sanat yazısı yazacağım.
11) Yeni senede daha çok soru soracağım.
12) Yeni senede de kalemim, her zamanki gibi ezilenler, haksızlığa uğramışlar ve sesini yükseltemeyenlerin yanında olacak.
13) Yeni senede sizler ve kendim için bu dünyayı daha güzel bir yer yapacağım...
0 yorum:
Yorum Gönder